Çok zeki insanlar vardır ki düşünmesini pek beceremezler. Zira
sağlıklı düşünmek, "vukuf" ve "idrak" melekeleriyle, tefekkür
kabiliyetinin geliştirilmesine bağlıdır.
Zekanın yeterli olduğu görüşü, eğitim
sistemimizdeki handikaplardan biridir.
Zeki olanlara yardım etmeye gerek duymayan, onlara nasıl düşünülmesi
gerektiğini öğretmeyen, her şeyin kendi kendine olup biteceğine inanan
insanlar, "parlak" olmayan öğrencilere de hiçbir şey öğretilemeyeceği
peşin hükmüyle onları da "düşünme kabiliyeti"nden mahrum etmişlerdir.
Halbuki düşünmesini bilen fakat "parlak" gözükmeyen bir öğrenci, dehâ
derecesinde zekaya sahip olan fakat düşünme kabiliyeti gelişmemiş bir
öğrenciden, "hayatta" çok daha başarılı olabilir. Zira hayat,
bilenlerden çok anlayan ve anladığını fiiliyata döken insanlara
gülümser.
